Το 2025 με μια ματιά – Red Bull

Ομάδα και παράσταση για έναν η Red Bull ξανά, αλλά προέκυψαν και προκύπτουν πλέον και άλλα ζητήματα.

Το ότι ο Max Verstappen είναι από τους κορυφαίους και πιθανότατα ο κορυφαίος οδηγός του grid είναι κάτι που το αρνούνται κυρίως οι φανατικοί του πολέμιοι και που αποδέχονται σχεδόν όλοι οι υπόλοιποι, μια πραγματικότητα που δεν άλλαξε το 2025. Ο Ολλανδός πρωταγωνίστησε ως το μεγάλο αουτσάιντερ, πετυχαίνοντας τα μέγιστα και ακόμη περισσότερα με μια Red Bull που σε καμία περίπτωση δεν ήταν στο επίπεδο των McLaren για το μεγαλύτερο μέρος της σεζόν και επανερχόμενος από μια διαφορά 104 βαθμών όταν η ψαλίδα μεταξύ των μονοθεσίων άρχισε να κλείνει για να φτάσει, μετά από μια σειρά σπουδαίων αγώνων και εκμεταλλευόμενος και τα λάθη των αντιπάλων του, να έχει τις περισσότερες νίκες και pole position και να είναι μόλις δύο βαθμούς μακριά από έναν τίτλο που στα μισά της χρονιάς οι περισσότεροι ήταν σίγουροι ότι δε θα διεκδικούσε καν. Με εξαίρεση κάποια μικρολάθη και την απαράδεκτη κίνησή του απέναντι στον George Russell στην Ισπανία, που δε θα ήταν άδικο αν τιμωρούνταν με μαύρη σημαία και που θα ήταν αδικαιολόγητη από οποιονδήποτε οδηγό, πόσω μάλλον έναν του επιπέδου του, ήταν άμεμπτος. Δεν είναι υπερβολικοί όσοι μιλούν για την καλύτερη σεζόν του στη Formula 1 και το γεγονός ότι τελικά δεν πήρε το πρωτάθλημα δεν τον μειώνει καθόλου.

Από την άλλη, το πρόβλημα του Red Bull ίσον Verstappen ήταν φέτος πιο εξόφθαλμο από κάθε άλλη χρονιά και ένας από τους σοβαρότερους παράγοντες που εκθέτουν την ομάδα. Ναι, υπάρχει αλήθεια πίσω από την πεποίθηση ότι τα μονοθέσια των Ταύρων είναι προσανατολισμένα προς και εξελιγμένα για τον Verstappen, αλλά αυτό από ένα σημείο και ύστερα παύει να δικαιολογεί διαφορές που το 2025 ήταν αβυσσαλέες. Δεν είναι δυνατό το στιλ οδήγησης και οι απαιτήσεις του Verstappen να είναι τόσο διαφορετικές ώστε το ένα μονοθέσιο να διεκδικεί τον τίτλο και το άλλο να βρίσκεται στην τελευταία πεντάδα του βαθμολογικού πίνακα. Εξακολουθεί να πρόκειται για μονοθέσιο Formula 1 και όχι… IndyCar. Το κατά πόσο ήταν ανταγωνιστική συνολικά η Red Bull σε σχέση με τις άλλες τρεις κορυφαίες ομάδες και σε τι βαθμό ήταν ο Verstappen αυτός που την ανέβαζε στο βάθρο είναι κάτι που σηκώνει συζήτηση, αλλά σε καμία περίπτωση δεν ήταν η RB21 για τη 15η θέση, όχι στην αρχή της χρονιάς και σίγουρα όχι στη συνέχεια μετά τις πολυάριθμες αναβαθμίσεις της.

Το ότι ο Liam Lawson για λίγο και στη συνέχεια ο Yuki Tsunoda συχνά την έφερναν μόνο μέχρι εκεί έχει να κάνει με συνδυασμό παραγόντων. Ένα δύσκολο για αυτούς μονοθέσιο, αλλά επίσης μεγάλη πίεση μαζί με ελάχιστο ενδιαφέρον για τις ανάγκες και τις ανησυχίες τους. Και ναι, υποδεέστερη οδήγηση με συχνά λάθη. Όλα έπαιξαν το ρόλο τους στην ισοπέδωση της μίας πλευράς του γκαράζ και στον τελικό απολογισμό κόστισαν σε επίπεδο ομάδας, καθώς η Red Bull έκλεισε το πρωτάθλημα λιγότερο από είκοσι βαθμούς πίσω από τη Mercedes. Αν ο Tsunoda βρισκόταν πέντε θέσεις ψηλότερα στο Πρωτάθλημα Οδηγών, οι Ταύροι θα ήταν δεύτεροι, με ό,τι συνεπάγεται αυτό· εν τέλει, όλο το βάρος έπεσε στον Verstappen και την προσπάθειά του για τον τίτλο και ο Ολλανδός έφερε μόνος του την ομάδα ως την τρίτη θέση των Κατασκευαστών. Αλλά υπάρχουν όρια στο τι μπορεί να κάνει μόνο ένας οδηγός, ακόμα και αν αυτός είναι ο Verstappen.

Η εγκατάλειψη του δεύτερου κόκπιτ σε συνδυασμό με έναν πιο αδύναμο οδηγό εκεί διαμόρφωσε σε μεγάλο βαθμό το τελικό αποτέλεσμα της Red Bull λοιπόν, αλλά η στήριξη στον Verstappen και οι πολλές αναβαθμίσεις του μονοθεσίου σχεδόν έφεραν ένα τρόπαιο και ήταν τουλάχιστον αρκετές για να αφήσουν πίσω τη Ferrari. Το ερώτημα του πόσο θα κοστίσει αυτό σε επίπεδο 2026 και τη νέα εποχή κανονισμών παραμένει ανοιχτό ωστόσο και δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν ότι η ομάδα οδεύει προς δύσκολα χρόνια.

Στο Milton Keynes φυσά γενικά άνεμος αλλαγής, οι συνέπειες του οποίου ακόμα δε φαίνονται σε μεγάλο βαθμό. Η αποπομπή του Christian Horner στο μέσο της χρονιάς είχε αντίκτυπο σε όλη τη Red Bull, αλλά κάποια πράγματα είχαν ήδη δρομολογηθεί τότε και το τι πραγματικά σημαίνει η έξοδος του επί πάνω από δύο δεκαετίες επικεφαλής της ομάδας θα γίνει πλήρως αντιληπτό του χρόνου. Ακόμα περισσότερο ισχύει αυτό για την αποχώρηση του Helmut Marko μετά το τέλος της σεζόν και τις όποιες μεταβολές διοικητικά και ιεραρχικά δια χειρός Oliver Mintzlaff που βρίσκονται ακόμα στο στάδιο της εικασίας.

Η Red Bull εξακολουθεί να έχει τον καλύτερο οδηγό του grid, αλλά αυτό από μόνο του δε φτάνει και η πορεία τους πέρυσι και κυρίως φέτος το αποδεικνύει περίτρανα. Φέτος τα πάντα ήταν Verstappen, ο Tsunoda, με όλες τις προσωπικές του ελλείψεις οδηγικά, καταδικάστηκε στην αφάνεια και από την ίδια την ομάδα και ο λογαριασμός των εξελικτικών προτεραιοτήτων χάριν της διεκδίκησης του Πρωταθλήματος Οδηγών ακόμα δεν έχει έρθει. Η νέα εποχή κανονισμών χρειάζεται και μια νέα Red Bull, αν είναι ο Isack Hadjar να μην «καεί» όπως τόσοι άλλοι στο παρελθόν και αν είναι να αντιμετωπιστούν σε εύλογο χρονικό διάστημα οι δυσκολίες σε σχεδιαστικό και μηχανικό επίπεδο που είναι πολύ πιθανό να προκύψουν. Η αποκλειστικότητα Verstappen καθόρισε σχεδόν τα πάντα τα τελευταία τέσσερα χρόνια και τα ατού της τελείωσαν. Καιρός για κάτι καινούργιο.