Το 2025 με μια ματιά – McLaren

Η παγκόσμια πρωταθλήτρια του 2024 πήρε το νταμπλ του 2025, αλλά δεν απέφυγε να εγείρει μερικά ερωτηματικά ως προς τους οδηγούς της.

Όσον αφορά το εργαλείο, δεν προέκυψε καμία αμφιβολία για την επιτυχία του εγχειρήματος. Η MCL39 ήταν από την πρώτη στιγμή το κορυφαίο μονοθέσιο του grid και παρέμεινε σημείο αναφοράς για ολόκληρη τη σεζόν, χωρίς να επιδεικνύει κάποια ουσιαστική αδυναμία και έχοντας σημαντικό πλεονέκτημα στη διαχείριση και φθορά των ελαστικών. Η διαφορά με το υπόλοιπο grid δεν ήταν ανυπέρβλητη, υπήρξαν αγώνες που η McLaren ήταν αρκετά κοντά σε κάποιους από τους αντιπάλους της και η Red Bull είχε γίνει πολύ απειλητική στο τέλος της σεζόν, αλλά ουδέποτε αντιμετώπισαν πραγματικές δυσκολίες.

Το μόνο περίεργο στην κατάκτηση του τροπαίου στο Grand Prix Σιγκαπούρης οπότε ήταν το πως και αυτό δεν είχε γίνει ακόμα νωρίτερα, κάτι που οφείλεται φυσικά σε μια από τις πιο αδύναμες εμφανίσεις της ομάδας που είχε προηγηθεί στο Αζερμπαϊτζάν. Εκεί που υπήρχαν περισσότερα ερωτήματα από πλευράς διαχείρισης και λειτουργίας ήταν στο Πρωτάθλημα Οδηγών.

Οι Lando Norris και Oscar Piastri ήταν διεκδικητές του τίτλου για ολόκληρη τη σεζόν και θα περίμενε κανείς ότι το τρόπαιο θα γινόταν αργά ή γρήγορα αποκλειστικά δική τους υπόθεση. Τα πράγματα δεν εκτυλίχθηκαν ακριβώς έτσι όμως μετά την επάνοδο της Red Bull και του Verstappen και στα δύσκολα η McLaren έδειξε αδυναμίες. Ο διπλός αποκλεισμός στο Las Vegas ήταν ένα σοβαρό λάθος του pit wall παρά τις δικαιολογίες περί αναπάντεχων συνθηκών, δεδομένου και ότι καμία άλλη ομάδα δε βρέθηκε παράνομη, και η ίδια ιστορία εκτυλίχθηκε και στο Κατάρ με τη στρατηγική. Εκεί, η ανωτερότητα του μονοθεσίου βοήθησε τους Piastri και Norris να γλιτώσουν το «κόλλημα» στο τρένο DRS που περιλάμβανε το μεγαλύτερο μέρος του grid και να αποφύγουν τα χειρότερα ύστερα από την επιλογή της ομάδας να τους κρατήσει στην πίστα υπό καθεστώς αυτοκινήτου ασφαλείας. Ο Norris τελικά στέφθηκε πρωταθλητής στο Abu Dhabi, αλλά η διαφορά δύο βαθμών από τον Verstappen και το θρίλερ που είχε προηγηθεί ήταν σίγουρα εκτός προβλέψεων της πλειοψηφίας το καλοκαίρι και οφείλονταν σε μεγάλο βαθμό στα λάθη της McLaren.

Δυσκολότερο να κριθεί, αλλά αρκετά αμφιλεγόμενο στον εξωτερικό παρατηρητή ήταν το ζήτημα διαχείρισης των οδηγών, με κομβικό σημείο την εντολή παραχώρησης θέσης στον Norris από τον Piastri ύστερα από κακό pit stop του πρώτου. Αφήνοντας στο πλάι κριτικές τύπου «οι πρωταθλητές δεν κάνουν τέτοιες παραχωρήσεις», η πράξη γέννησε αρκετά ερωτηματικά όσον αφορά την ισότητα μεταξύ των οδηγών, ιδίως σε συνδυασμό με την πρότερη επαφή στον Καναδά και αυτή που ακολούθησε λίγο μετά στη Σιγκαπούρη, και οι δύο με ευθύνη Norris, ο οποίος «τιμωρήθηκε» κατά τα λεγόμενά του για το δεύτερο, αλλά όχι με κάποιον εμφανή τρόπο. Οι περίφημοι «papaya rules» έγιναν από τις πιο διαβόητες φράσεις της σεζόν και είχαν αρκετά αρνητική απήχηση σε αρκετούς, ειδικά οπαδούς του Piastri. Το σε τι βαθμό επηρέασαν τις δυναμικές εντός της ομάδας είναι άγνωστο, αν και φαινομενικά τουλάχιστον δεν άλλαξε κάτι. Άγνωστο είναι το τι ρόλο έπαιξε στην ψυχολογία των ίδιων των οδηγών.

Η ψυχολογία γενικά ήταν από τους κρίσιμους παράγοντες στη μάχη των οδηγών. Norris και Piastri είχαν πολλούς καλούς αγώνες, αλλά αμφότεροι υπέπεσαν και σε αρκετά λάθη, τα οποία συχνά συνδέονταν με μεγαλύτερα σε διάρκεια διαστήματα πιο κακών αποτελεσμάτων. Οι κακές κατατακτήριες και εκκινήσεις του Norris στο πρώτο μέρος της σεζόν και η άκομψη προσπάθειά του να υποσκελίσει τον Piastri στον Καναδά που οδήγησε στην εγκατάλειψή του τον έφεραν σε μειονεκτική θέση αρχικά, που υπογραμμίστηκε από το μηχανικό πρόβλημα στην Ολλανδία. Ο Piastri από την πλευρά του, είτε ως απόρροια αυτού είτε όχι, είχε κατακόρυφη πτώση μετά το προαναφερθέν περιστατικό στη Monza, κάνοντας μάλλον το χειρότερο τριήμερό του στο Αζερμπαϊτζάν όταν πέταξε το μονοθέσιο στις μπαριέρες στον πρώτο γύρο, εγκαταλείποντας πάλι από δικό του λάθος στο sprint της Βραζιλίας και έχοντας γενικά υποδεέστερα αποτελέσματα.

Τα λάθη και των οδηγών και όχι μόνο της ομάδας έπαιξαν επίσης το ρόλο τους στην ανάκαμψη του Verstappen. Ένας αντίπαλος σαν τον Ολλανδό δεν επιτρέπεται να βρίσκει ανοίγματα και οι Norris και Piastri του έδωσαν τέτοιες δυνατότητες, αφήνοντάς του αποτελέσματα νωρίς στη σεζόν που θα μετάνιωναν αργότερα, με τον Piastri να ολοκληρώνει τελικά τη σεζόν στην τρίτη θέση της βαθμολογίας. Στο σύνολό τους πάντως, κοι δύο οδηγοί της McLaren έκαναν και πολλές καλές εμφανίσεις και η σεζόν τους δεν μπορεί να κριθεί αρνητικά.

Υπάρχουν πάντως σίγουρα σημεία που πρέπει να βελτιωθούν στη McLaren. Δύο συνεχόμενα πρωταθλήματα Κατασκευαστών δείχνουν σαφώς ότι μπορούν να φτιάξουν μονοθέσιο και να το διατηρήσουν ανταγωνιστικό, αλλά ορισμένα ρίσκα και παραλείψεις θα πρέπει να εκλείψουν αν θέλουν να τα βγάλουν πέρα και με μικρότερο πλεονέκτημα μονοθεσίου. Το ίδιο ισχύει για τους Norris και Piastri, που είναι και οι δύο ικανότατοι και με πολλά θετικά στοιχεία, αλλά θα πρέπει να εξοβελίσουν τα σκαμπανεβάσματα στην απόδοσή τους και τα συχνά μικρολάθη αν θέλουν να ανταγωνιστούν οδηγούς όπως ο Verstappen ή οι Charles Leclerc και George Russell όπως τους είδαμε φέτος.

Αν μη τι άλλο, η McLaren είναι σε καλό σημείο. Είναι η κορυφαία ομάδα του grid αυτήν τη στιγμή, θα διαθέτει τους υποσχόμενους κινητήρες της Mercedes και οι δηλώσεις από πλευράς τους είναι ότι δεν έγιναν μεγάλες θυσίες και ότι έχουν δουλέψει πολύ πάνω στην επόμενη σεζόν και τη νέα εποχή κανονισμών. Αν δουλέψουν λίγο και τις μικρές αδυναμίες τους λειτουργικά και οδηγικά, θα είναι ενδεχομένως από τους πρωταγωνιστές και του 2026.