Το 2025 με μια ματιά – Ferrari

Κακές ιδέες, λάθος χειρισμοί. Από κάποιες απόψεις, το 2025 είχε τελειώσει για τη Ferrari πριν καν αρχίσει, έστω και αν η πλήρης έκταση των προβλημάτων φάνηκε σταδιακά.

Η Scuderia μπήκε στην τελευταία χρονιά της ground effect εποχής σχεδόν σαν να έμπαινε στην πρώτη. Το σχέδιο του 2024, που είχε φτάσει μια ανάσα από τον τίτλο των Κατασκευαστών, κρίθηκε ότι δεν είχε ιδιαίτερα περιθώρια βελτίωσης και εγκαταλείφθηκε για κάτι νέο, ρίχνοντας ουσιαστικά όλο το βάρος στο πόσο καλή δουλειά θα γινόταν κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Μαζί με τις προκλήσεις του νέου μονοθεσίου ήρθε και η πρόκληση ενός νέου οδηγού, με την αμφιλεγόμενη μεταγραφή του Lewis Hamilton στη θέση του κάπως υποδεέστερου μεν από τον Charles Leclerc αλλά συνολικά αποτελεσματικού και ικανοποιητικού Carlos Sainz.

Η Ferrari έπαιξε το στοίχημά της. Και το έχασε.

Όποιες ελπίδες μπορεί να υπήρχαν ότι η διαφορά από τη McLaren ήταν σε αντίστοιχα επίπεδα με το 2024 έσβησαν με το που έφτασαν οι ομάδες στην Αυστραλία και φάνηκε η δυναμική των πορτοκαλί μονοθεσίων, με τους επόμενους αγώνες απλά να ξεκαθαρίζουν την κατάσταση. Η Ferrari όχι μόνο είδε τη McLaren να απομακρύνεται, αλλά και τη Mercedes να στέκεται δίπλα της, αν όχι να προσπερνά. Και δε θέλησε να κάνει κάτι για αυτό. Η εξέλιξη του μονοθεσίου εγκαταλείφθηκε κάποια στιγμή την άνοιξη, αν πιστέψει κανείς τις δηλώσεις των ιθυνόντων, καταλήγοντας εν τέλει δια άλλης οδού στο αδιέξοδο ακριβώς που φοβούνταν ότι θα κατέληγε το περσινό σχέδιο. Η κατάσταση επιδεινώθηκε στη συνέχεια της σεζόν, με τη Mercedes να παίρνει βραχεία έστω κεφαλή και τη Red Bull, που συνέχισε την εξέλιξη του μονοθεσίου του 2025, να μπαίνει στο παιχνίδι δια χειρός Max Verstappen. Το αποτέλεσμα ήταν ένα βαρύ χτύπημα, καμία νίκη, η χειρότερη θέση από το 2020 και σίγουρα όχι ο τρόπος που θα ήθελαν να κλείσει η ground effect εποχή στο Maranello.

Ο παράγοντας Hamilton έπαιξε και αυτός το ρόλο του ωστόσο, και μάλιστα αρκετά σημαντικό. Στην πρώτη εκδοχή αυτών των ανασκοπικών κειμένων που είχε γίνει το 2023, ο Hamilton ήταν για το γράφοντα σίγουρα στους πέντε, αν όχι στους τρεις καλύτερους οδηγούς εκείνης της σεζόν. Τα πράγματα δεν ήταν ίδια το 2024 και έκαναν τις ήδη υπαρκτές αμφιβολίες γύρω από τη μεταγραφή του στη Ferrari, που ανακοινώθηκε πολύ νωρίς, ακόμα πιο έντονες· ένας οδηγός μεγάλης ηλικίας η οποία φαινόταν να έχει ήδη αρχίσει να περιορίζει τις δυνατότητές του. Η πραγματικότητα δε διέψευσε τους σκεπτικιστές και οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Ο Βρετανός συνετρίβη από τον Leclerc σε πρακτικά κάθε μετρική, βρισκόταν σχεδόν πάντα πίσω του σε κατατακτήριες και αγώνα και ολοκλήρωσε τη σεζόν 86 βαθμούς πίσω, διαφορά λίγο μεγαλύτερη αριθμητικά και πολύ μεγαλύτερη αναλογικά από αυτήν του Sainz πέρυσι. Μόνο οριακά δεν έχασε και την έβδομη θέση από το νεότατο, πρωτοεμφανιζόμενο και άπειρο Andrea Kimi Antonelli, που ολοκήρωσε τη σεζόν έξι βαθμούς πίσω του.

Το γεγονός ότι ήταν η πρώτη σεζόν του Hamilton στη Ferrari αποτελεί ελαφρυντικό, αλλά μόνο μέχρι ενός σημείου. Ο Leclerc είναι από τους καλύτερους οδηγούς στη Formula 1 και οπωσδήποτε θα ήταν δύσκολο ο «καινούργιος» να δείξει εφάμιλλός του αμέσως. Αλλά ο Hamilton είναι επίσης επτά φορές παγκόσμιος πρωταθλητής, με έναν από τους μεγαλύτερους μισθούς στο grid, και είναι λογικό η Ferrari να περίμενε κάπως μικρότερη διαφορά και καλύτερο επίπεδο προσαρμογής από την πολύκροτη μεταγραφή. Ο Hamilton έπεσε σε κάποιο βαθμό θύμα και της σημασίας των κατατακτηρίων για τη φετινή σεζόν, καθώς στους αγώνες είχε μερικές καλές εμφανίσεις που υποβαθμίστηκαν από την κακή θέση εκκίνησης και δεν έλειψαν οι φορές που ήταν μεν πίσω από τον Leclerc στην καρό σημαία, αλλά μόνο για μία ή δύο θέσεις. Αλλά και αυτό το ελαφρυντικό έχει όρια – ο κορυφαίος poleman όλων των εποχών δε δικαιολογείται να αποκλείεται τόσο συχνά ή συνεχόμενα στο Q1 και το να βρίσκεται κοντά στον Leclerc από πλευράς κατάταξης είναι κάτι που έκανε σαφώς πιο σπάνια απ’όσο έπρεπε. Πολύ απλά

Ίσως το πιο καταδικαστικό στοιχείο είναι το γεγονός ότι ο Leclerc ανέβηκε στο βάθρο επτά φορές, ενώ ο Hamilton καμία και πέρα από την έκλαμψη στο sprint της Κίνας ελάχιστες φορές φάνηκε να είναι έστω σε θέση να ελπίζει για την πρώτη τριάδα. Η άσχημη πραγματικότητα είναι ότι, αν ο Βρετανός είχε τη μισή βαθμολογική διαφορά από τον ομόσταβλό του στο τέλος της σεζόν, τότε, σε συνδυασμό και με τη δυνητική απώλεια βαθμών των αντιπάλων του λόγω καλύτερων δικών του αποτελεσμάτων, η Ferrari θα είχε ίσως ολοκληρώσει ψηλότερα στους Κατασκευαστές ή θα είχε έστω χάσει μια οριακή μάχη για τη δεύτερη και τρίτη θέση, αντί να είναι ξεκάθαρα και απογοητευτικά τέταρτη.

Ο Leclerc ήταν το μόνο πραγματικά θετικό σημείο για τη Ferrari μέσα στο 2025 από την άλλη. Συχνά απογοητευμένος ή εκνευρισμένος, ο Μονεγάσκος έκανε ωστόσο επί το πλείστον το μέγιστο δυνατό με το μονοθέσιο που του δόθηκε. Απέφυγε λάθη που τον χαρακτήριζαν παλιά και το γεγονός ότι ανέβηκε επτά φορές στο βάθρο, ακόμα και στο δύσκολο για τη Ferrari τελευταίο τρίτο της σεζόν, με τη McLaren να είναι τόσο κυριαρχική, τον Max Verstappen να παλεύει με νύχια και με δόντια και τον George Russell σε μεγάλα κέφια, καθιστά τη χρονιά από τις καλύτερές του, αν όχι την κορυφαία του.

Και σε αυτόν θα πρέπει να επενδύσει η Ferrari για του χρόνου, όπου αντιμετωπίζει τεράστια πίεση. Η Scuderia κουβαλά πάντα μεγάλες προσδοκίες, οι οποίες έχουν πολύ καιρό να μεταφραστούν σε επιτυχία. Αν, μετά από ένα 2025 όπου η εξέλιξη του μονοθεσίου περιορίστηκε στο ελάχιστο, η ομάδα δεν είναι ανάμεσα στους πρωτοπόρους της νέας εποχής κανονισμών, τότε το ηθικό στο Maranello θα καταποντιστεί. Δεν υπάρχουν περιθώρια για άλλη μια πενταετία απογοητεύσεων και κυνηγιού των πρώτων. Δεν υπάρχουν περιθώρια για άλλη μια σεζόν όπου ο Hamilton θα κοιτά τον Leclerc από το γκαράζ. Τα ψέματα και οι δικαιολογίες τελείωσαν για τους κόκκινους.