Υπάρχει σημαντική πιθανότητα ο Max Verstappen να αποχωρήσει από τη Formula 1 στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον. Ποιος θα είναι τότε το μεγάλο αστέρι της F1;
Ο Max Verstappen δεν έχει κρύψει τη δυσαρέσκειά του για τους κανονισμούς της Formula 1 για το 2026, όπου δίνεται μεγαλύτερη έμφαση στην ηλεκτρική ισχύ και τη διαχείριση ενέργειας.
Καθώς αναζητά και βρίσκει απόλαυση αλλού — συγκεκριμένα στους αγώνες GT3 στη Γερμανία, στο NLS (Nurburgring Langstrecken-Serie) — ο Verstappen επανεξετάζει ανοιχτά το μέλλον του στη F1. Μάλιστα, στο Grand Prix της Ιαπωνίας δήλωσε ότι έχει να πάρει «αποφάσεις ζωής».
Αν ο οδηγός της Red Bull αποχωρήσει τελικά από το παγκόσμιο πρωτάθλημα, σίγουρα θα αφήσει ένα μεγάλο κενό ως megastar. Ποιοι οδηγοί θα μπορούσαν να το καλύψουν;
Η απάντηση εξαρτάται από το πώς βλέπει κανείς τον Verstappen.
Το γεγονός ότι ο Verstappen αποτέλεσε αντικείμενο διεκδίκησης από δύο από τις μεγαλύτερες ομάδες της F1 ήδη από την πρώτη του σεζόν στα μονοθέσια, λέει πολλά.
Το 2014, ο «θόρυβος» γύρω από τον 16χρονο εκτοξεύτηκε, όταν πέτυχε έξι συνεχόμενες νίκες στην ευρωπαϊκή Formula 3 σε Spa-Francorchamps και Norisring. Η Mercedes μπορούσε να του προσφέρει μόνο μια θέση στη GP2 (σημερινή F2) για το 2015, με αποτέλεσμα η Red Bull να κινηθεί άμεσα και να τον εξασφαλίσει, προσφέροντάς του τη δελεαστική προοπτική μιας θέσης στη Toro Rosso.
Από τότε, οι επιδόσεις του Verstappen έχουν δικαιώσει πλήρως αυτό το ρίσκο, με την ωμή ταχύτητα και την αγωνιστική του ικανότητα να είναι εξαιρετικά δύσκολο να συγκριθούν με οποιονδήποτε άλλο.
Αν εξαιρέσουμε τους Lewis Hamilton και Fernando Alonso, που βρίσκονται κοντά στην απόσυρση, ίσως ο οδηγός που πλησιάζει περισσότερο σε αυτό το επίπεδο — τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την καθαρή ταχύτητα — είναι ο Charles Leclerc. Ο οδηγός της Ferrari ξεχωρίζει διαχρονικά στις κατατακτήριες, με 27 pole positions, πλησιάζοντας ήδη ονόματα όπως οι Juan Manuel Fangio, Mika Hakkinen και Niki Lauda, παρά το γεγονός ότι δεν είχε ποτέ ένα απόλυτα κυρίαρχο μονοθέσιο.
Ωστόσο, όταν μιλάμε για εντυπωσιακά προσπεράσματα και εξαιρετικό έλεγχο του μονοθεσίου, δύσκολα έρχεται κάποιος άλλος στο μυαλό.
Παρόλα αυτά, θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθεί ο Kimi Antonelli, με τον νεαρό να έχει προωθηθεί ταχύτατα σε κορυφαία ομάδα της F1 — με τρόπο που ούτε ο ίδιος ο Verstappen δεν είχε — και το ταλέντο που έδειξε στις μικρότερες κατηγορίες να δικαιολογεί αυτή την επιλογή.
Αυτό που κάνει τον Max Verstappen megastar είναι και το πόσο αμφιλεγόμενο είναι το οδηγικό του στυλ. Από αυτή την οπτική, μπορεί να συγκριθεί με θρύλους όπως οι Ayrton Senna και Michael Schumacher, οι οποίοι έγραψαν ιστορία, αλλά όχι χωρίς αντιπαραθέσεις.
Τα τελευταία 11 χρόνια, ο Verstappen έχει δείξει μια αδιάλλακτη προσέγγιση στις μάχες τροχό με τροχό, με τη φιλοσοφία του να συνοψίζεται στο «ή υποχωρείς ή συγκρούεσαι». Αυτό φάνηκε ιδιαίτερα στη μάχη τίτλου του 2021 με τον Lewis Hamilton, αν και τα τελευταία χρόνια δεν έχει εμπλακεί στον ίδιο βαθμό σε παρόμοιες καταστάσεις.
Ωστόσο, στο σημερινό grid, κανείς δεν μπορεί πραγματικά να συγκριθεί μαζί του σε αυτόν τον τομέα — ούτε καν ο Esteban Ocon, παρά τη φήμη που τον ακολουθεί, η οποία σε μεγάλο βαθμό θεωρείται υπερβολική.
Πριν από τον Max Verstappen, μόνο ένας Ολλανδός οδηγός είχε σημειώσει πάνω από τέσσερις βαθμούς και είχε συμμετάσχει σε περισσότερα από 50 Grand Prix: ο πατέρας του, Jos Verstappen.
Με άλλα λόγια, ο Max ήταν αυτός που ουσιαστικά «γέννησε» το πάθος για τη F1 στην Ολλανδία — και οι χιλιάδες φίλαθλοι που αποτελούν την περίφημη «Orange Army» σε κάθε πίστα του κόσμου δείχνουν το μέγεθος αυτής της αφοσίωσης.
Κάτι αντίστοιχο έχουν πετύχει ελάχιστοι οδηγοί στο παρελθόν. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο Fernando Alonso στην Ισπανία, μια χώρα που στον 20ό αιώνα δεν έδειχνε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη Formula 1, καθώς η κουλτούρα της ήταν περισσότερο προσανατολισμένη στους αγώνες μοτοσυκλέτας.
Αν κάποιος μπορέσει να πετύχει κάτι παρόμοιο στο μέλλον, αυτός ίσως είναι ο Kimi Antonelli. Φυσικά, η πρώτη αγάπη των Ιταλών θα είναι πάντα η Ferrari, όμως η αγαπημένη τους Scuderia δεν έχει κατακτήσει τίτλο από το 2008.
Ο Antonelli είναι ήδη ο πρώτος Ιταλός νικητής Grand Prix μετά τον Giancarlo Fisichella το 2006, ενώ η χώρα δεν έχει δει παγκόσμιο πρωταθλητή από την εποχή του Alberto Ascari το 1953 — μια εποχή που πλέον μοιάζει πολύ μακρινή. Αν ο 18χρονος βρεθεί σε μάχη τίτλου με τον team-mate του, George Russell, τότε είναι βέβαιο πως η Ιταλία θα σταθεί στο πλευρό του.
Κατά κανόνα, οι αθλητές γίνονται όλο και πιο ευθείς όσο μεγαλώνουν. Δεν επηρεάζονται πλέον τόσο από το κομμάτι των media και το κατανοούν καλύτερα, γνωρίζοντας πλέον και τις «παγίδες» που πρέπει να αποφεύγουν.
Ο Max Verstappen, ωστόσο, φαίνεται να μην επηρεάζεται ιδιαίτερα από τέτοιους κινδύνους ή από τις συνέπειες των δηλώσεών του. Αν έχει κάτι να πει, θα το πει. Και αν μια ερώτηση δεν του άρεσε πριν από τρεις μήνες, δεν θα διστάσει σήμερα να απομακρύνει τον δημοσιογράφο που την έκανε.
Σε κάποιο βαθμό, ο Ολλανδός δεν διαφέρει τόσο από τους άλλους πολυπρωταθλητές του grid, τους Lewis Hamilton και Fernando Alonso, αν και οι δύο βετεράνοι φαίνεται πως κάνουν μια πιο συνειδητή προσπάθεια να επιλέγουν πότε αξίζει να μιλήσουν δημόσια και πότε δεν υπάρχει λόγος να εμπλακούν σε αντιπαραθέσεις.
Οι περισσότεροι από τους υπόλοιπους πρωταγωνιστές της σημερινής εποχής είναι αρκετά χαμηλών τόνων, όπως οι Lando Norris, Oscar Piastri και Charles Leclerc. Ίσως ο George Russell να έχει εξελιχθεί στον πιο ευθύ από αυτή τη γενιά (εξαιρώντας τον Verstappen), με τον Βρετανό να αποκτά μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση καθώς καθιερώθηκε ως ηγέτης της Mercedes, ενώ παράλληλα ανέλαβε και τον ρόλο του διευθυντή της GPDA (Grand Prix Drivers’ Association).
Ενδιαφέρον έχει και η άποψη του ίδιου του Russell για ένα πιθανό μέλλον χωρίς τον Verstappen. Σε πρόσφατη media session, όταν ρωτήθηκε αν η F1 θα μπορούσε να συνεχίσει χωρίς τον τετράκις παγκόσμιο πρωταθλητή, απάντησε:
«Λοιπόν, η Formula 1 είναι μεγαλύτερη από οποιονδήποτε οδηγό, οπότε…»
Ωστόσο, μετά από μια μικρή παύση, συμπλήρωσε:
«Δεν θα ήθελες να χάσεις τον Max, γιατί όλοι απολαμβάνουμε να αγωνιζόμαστε μαζί του».
«Είναι απλώς μέρος της Formula 1. Εγώ δεν απόλαυσα το μονοθέσιο του 2022, όταν έκανε porpoising πάνω-κάτω, καταστρέφοντας τις πλάτες όλων. Το αυτοκίνητο ήταν μεγάλο, βαρύ, και στις γρήγορες στροφές δεν ήταν καθόλου ευχάριστο στην οδήγηση. Αλλά εκείνος δεν είχε το ίδιο παράπονο, γιατί κέρδιζε. Τώρα, τα παράπονα που έχει αυτή τη στιγμή είναι διαφορετικά από αυτά της Mercedes, της Ferrari και της McLaren, γιατί εμείς βρισκόμαστε στο μπροστινό κομμάτι του grid. Αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό και καταλαβαίνεις τη δυσαρέσκεια, αλλά έχει πετύχει αυτό που οι περισσότεροι οδηγοί ονειρεύονται — να κερδίσει ένα πρωτάθλημα».
Κλείνοντάς ο Russell ανέφερε: «Έχει ήδη τέσσερις τίτλους, και στο τέλος της ημέρας φτάνεις σε ένα σημείο στη ζωή που δεν έχεις πολλά ακόμη να κατακτήσεις στη Formula 1. Έχει “τσεκάρει” όλα τα κουτάκια, ίσως να κυνηγήσει τα ρεκόρ, αλλά γνωρίζοντάς τον και γνωρίζοντας οδηγούς που έχουν πετύχει κάτι αντίστοιχο, κάποια στιγμή θέλεις να κάνεις αυτό που σου φέρνει χαρά. Και καταλαβαίνω απόλυτα γιατί η οδήγηση στο Nordschleife του δίνει χαρά. Εγώ έχω κάνει εκατοντάδες γύρους στο Nordschleife στον προσομοιωτή και θα ήθελα πολύ να έχω την ευκαιρία να τρέξω εκεί, αλλά ο δικός μου στόχος τώρα είναι να γίνω παγκόσμιος πρωταθλητής Formula 1. Αν είχα ήδη τέσσερις τίτλους, πιθανότατα θα έκανα το ίδιο. Οπότε βρίσκεται σε μια πολύ διαφορετική φάση της καριέρας του και, ναι, θα καταλάβαινες αν έμενε ή αν έφευγε».
Ο χρόνος θα δείξει ποιον δρόμο θα επιλέξει τελικά να ακολουθήσει ο Verstappen.
Το κείμενο είναι μετάφραση editorial κειμένου του motorsport.com.
Και επειδή στο F1fan.gr ποτέ δεν συμβιβαζόμαστε και θέλουμε πάντα να προχωράμε μπροστά, μπορείς να μας ακολουθήσεις στο Facebook, και στο Instagram, όπως επίσης και να γραφτείς στο εβδομαδιαίο Newsletter μας!
