Πώς η Racing Bulls αξιοποιεί καλύτερα τον κινητήρα από τη Red Bull;

Τι κάνει καλύτερα η Racing Bulls στην χρήση του DM-01, του κινητήρα που παράγεται απ’ τη Red Bull Powertrains και τη Ford;

Οι δύο πρώτοι αγώνες της φετινής Formula 1 ανέδειξαν μια τάση που πέρασε σχετικά απαρατήρητη, αλλά δίνει πιο καθαρή εικόνα όσων είχαν φανεί ήδη από τις δοκιμές στο Bahrain, καθώς και ορισμένων χαρακτηριστικών της μονάδας ισχύος DM-01 της Red Bull.

Όπως φάνηκε στη Μελβούρνη και επιβεβαιώθηκε στη Shanghai, η VCARB 03 είναι ένα από τα πιο δύσκολα μονοθέσια για προσπέρασμα σε όλο το grid. Αυτό το διαπίστωσε και ο Oliver Bearman στο Grand Prix Αυστραλίας, όπου πέρασε πολλούς γύρους πίσω από τον Arvid Lindblad χωρίς να βρίσκει τρόπο να τον προσπεράσει.

Μέρος της εξήγησης βρίσκεται σε ένα συγκεκριμένο χαρακτηριστικό της μονάδας ισχύος DM-01 της Red Bull-Ford, η οποία φαίνεται να έχει μετατρέψει την τελική ταχύτητα σε κρίσιμο «όπλο» τόσο στις κατατακτήριες όσο και στις μάχες στην πίστα.

Αυτό έγινε εμφανές και στη Shanghai, όπου η Racing Bulls κατάφερνε επανειλημμένα να κρατά πίσω τους αντιπάλους της. Σε μια πίστα όπως αυτή της Κίνας, όπου η διαχείριση ενέργειας επιτρέπει την αποθήκευση για τη μεγάλη πίσω ευθεία και συνεπώς διευκολύνει τις επιθέσεις, αυτός ο παράγοντας είναι λιγότερο καθοριστικός. Ωστόσο, σε άλλες πίστες όπου η ηλεκτρική συνιστώσα παίζει διαφορετικό ρόλο και η τελική ταχύτητα αποκτά μεγαλύτερη σημασία, το πλεονέκτημα γίνεται πολύ πιο έντονο.

Η Μελβούρνη αποτελεί το τέλειο παράδειγμα. Οι πολλές ευθείες και οι περιορισμένες δυνατότητες ανάκτησης ενέργειας ανάγκασαν όποιον επιχειρούσε προσπέραση σε μία από τις VCARB 03 να καταναλώνει σημαντική ποσότητα ενέργειας, με τον κίνδυνο να βρεθεί εκτεθειμένος στο επόμενο κομμάτι της πίστας. Σε τέτοιες συνθήκες, η υψηλή τελική ταχύτητα της Racing Bulls αποδεικνύεται καθοριστική στην άμυνα.

Αυτό το χαρακτηριστικό φαίνεται να σχετίζεται κυρίως με τη φιλοσοφία λειτουργίας της μονάδας ισχύος της Red Bull Powertrains – Ford. Ήδη από τις πρώτες ημέρες δοκιμών στο Bahrain είχαν καταγραφεί πολύ υψηλές τελικές ταχύτητες, ένδειξη διαφορετικής χρήσης του υβριδικού συστήματος σε σχέση με τους αντιπάλους. Η DM-01 τείνει να διατηρεί υψηλότερη τελική ταχύτητα στο τέλος των ευθειών, εκεί όπου άλλοι κινητήρες παρουσιάζουν πιο έντονη πτώση απόδοσης (derating).

Δεν προκαλεί έκπληξη, λοιπόν, ότι σε πίστες με υψηλές απαιτήσεις ενέργειας και μεγάλα κομμάτια πλήρους επιτάχυνσης, η Racing Bulls έχει αναδειχθεί ως η κορυφαία ομάδα του midfield στις κατατακτήριες. Στον αγώνα, ωστόσο, η εικόνα αλλάζει ελαφρώς: H ομάδα από τη Faenza φαίνεται να υστερεί σε μεγάλα stint σε σχέση με τη Haas, η οποία διαθέτει ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό σασί – αν και επηρεάζεται από τους περιορισμούς στη λειτουργία της μονάδας ισχύος της Ferrari.

Το ίδιο ισχύει σε κάποιο βαθμό και για τη Red Bull, η οποία στη Μελβούρνη είχε δει τον Isack Hadjar 3ο στο grid, μπροστά από McLaren και Ferrari. Πρέπει όμως να σημειωθεί ότι η Ferrari αντιμετώπισε προβλήματα διαχείρισης ενέργειας στο Q3, κάτι που μεγέθυνε τη διαφορά από τη Mercedes περισσότερο απ’ όσο θα έπρεπε.

Αντίθετα, σε πίστες που προσφέρουν περισσότερες ευκαιρίες ανάκτησης ενέργειας και λιγότερο «τέρμα γκάζι», οι αντίπαλοι έχουν κάνει βήματα προόδου, μειώνοντας τη διαφορά και αξιοποιώντας τα δεδομένα που απέκτησαν από την Αυστραλία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Alpine, η οποία από πρόωρο αποκλεισμό στις κατατακτήριες της Μελβούρνης κατάφερε να βαθμολογηθεί με δύο μονοθέσια στην Κίνα.

Αντίθετα, η ίδια η Red Bull δυσκολεύτηκε να ξεφύγει από το midfield στη Shanghai. Αυτό οφείλεται εν μέρει σε συμβάντα στον πρώτο γύρο, αλλά και στο γεγονός ότι το μονοθέσιο παρουσίασε μεγαλύτερο έλλειμμα σε απόδοση από τις Mercedes και Ferrari – όχι μόνο λόγω κινητήρα, αλλά και εξαιτίας αδυναμιών στο σασί. Η Racing Bulls φαίνεται να αξιοποιεί καλύτερα ορισμένα χαρακτηριστικά της μονάδας ισχύος, ενώ η Red Bull αντιμετωπίζει προβλήματα τόσο στην αεροδυναμική όσο και στο βάρος, με την RB22 να εκτιμάται ότι είναι περίπου 15-20 κιλά υπέρβαρη.

Στον αγώνα, η Racing Bulls στάθηκε και άτυχη, καθώς περιστατικά και μάχες αύξησαν τη διαφορά από άλλες ομάδες του midfield. Παρ’ όλα αυτά, η ιταλική ομάδα κατάφερε να τερματίσει στην 7η θέση χάρη στην εξαιρετική εμφάνιση του Liam Lawson, μπροστά – ειρωνικά – από τη Red Bull του Isack Hadjar.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η VCARB 03 είναι συνολικά καλύτερη από την RB22, αλλά αναδεικνύει διαφορετικά χαρακτηριστικά της δουλειάς που έχει γίνει στο Milton Keynes στον τομέα της μονάδας ισχύος. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πρόκειται για τον πρώτο κινητήρα που κατασκευάστηκε εσωτερικά, έστω και με κορυφαίο τεχνικό προσωπικό. Επίσης η πιθανότητα να υπάρχει διαφορά στην κατανόηση του λογισμικού από τις δύο ομάδες δεν είναι διόλου απίθανη, όπως ακριβώς πιθανολογείται πως συμβαίνει στην περίπτωση της Mercedes και των τριών πελατισσών της.

Το κοινό στοιχείο των δύο ομάδων, σε σύγκριση με τους βασικούς τους αντιπάλους, φαίνεται να είναι η έλλειψη απόλυτης ισχύος και όχι κάποιο αποκλειστικό πρόβλημα στην ίδια την μονάδα ισχύος. Υπάρχει σαφώς περιθώριο βελτίωσης στον κινητήρα, αλλά εκεί δεν εντοπίζεται το μεγαλύτερο μέρος της διαφοράς. Και ειδικά σε σύγκριση με Ferrari και Haas, η μονάδα ισχύος δεν φαίνεται πλέον να αποτελεί τον καθοριστικό παράγοντα διαφοροποίησης.